Post Description

Tom Manders

Antoon (Tom) Manders (Den Haag, 24 oktober 1921 - Utrecht, 26 februari 1972) was 
een Nederlandse tekenaar, komiek en cabaretier. In de laatste rol werd hij met 
name bekend als Dorus.

Biografie
Hoewel zijn geboorte officieel in de archieven staat als 24 oktober, is hij 
eigenlijk op 23 oktober geboren. Zijn vader liet hem een dag later inschrijven, 
omdat hij voor een zondagskind geen vrije dag kreeg.

Al jong bleek zijn talent voor tekenen. Hij volgde de ULO, en volgde daarna een 
driejarige avondcursus Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. 
Manders was onder andere actief als reclameschilder en ontwerper van affiches. 
Later ontwierp hij ook decors voor toneel en cabaretvoorstellingen. Tot zijn 
vaste opdrachtgevers behoorden Theater Carré, Lou Bandy, Heintje Davids en Wim 
Kan. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Manders in Duitsland tewerkgesteld, 
maar na een half jaar ontvluchtte hij zijn schildersbaantje. Door Kan kwam 
Manders op het idee zelf cabaret te gaan doen, net als zijn oudere broer Kees.

Vanaf 1953 was Manders betrokken bij de inrichting en programmering van Carel 
Kamlags revuecafé Saint-Germain-des-Prés aan het Rembrandtplein in Amsterdam. 
Manders trad daar zelf op als het typetje dat zou uitgroeien tot de zwerver 
Dorus. Toen hij van de VARA de uitnodiging kreeg iets voor televisie te doen, 
liet hij het café nabouwen in de studio en startte een succesvol 
televisieprogramma dat enkele jaren te zien zou zijn.

Tussen 1956 en 1962 werkte Manders samen met organist Cor Steyn ("meneer Cor 
Steyn") voor het programma De Showboat. Samen waren zij verantwoordelijk voor 
nummers als Twee motten, M'n volkstuintje, De crocus en de hyacint, Als ik wist 
dat je zou komen, Bij de marine en Figaro.

Het pand aan de Mauritsstraat 65 in Rotterdam, waar tot in 1960 de 
Chemicaliënhandel v/h E. Schuddebeurs NV was gevestigd, werd in 1967 tot het 
Cabaret Dorus omgebouwd, dat in 1970 weer moest sluiten. Nu staat er op die 
plaats een wooncomplex dat sinds 1 november 1985 de naam Tom Mandershof draagt.

Manders raakte in de financiële problemen toen hij probeerde Dorus-films te 
produceren. In 1967 won hij een Zilveren Roos, en begon hij een nieuw programma, 
Bij Dorus op schoot. Legendarisch is de scène van 18 november, met het 
driejarige meisje Corrina Konijnenburg, dat Poessie Mauw eindeloos blijft 
zingen. Toen in 1970 de Rotterdamse club sloot, stopte ook het programma. In 
1971 kwam Dorus nog één maal terug op de televisie tijdens een programma met een 
verborgen camera, waarbij hij mensen de stuipen op het lijf joeg als wassen 
beeld in Madame Tussauds. In hetzelfde jaar had hij nog een hit met In de hemel 
is geen bier.

Begin februari 1972 kreeg Manders een auto-ongeluk. In het ziekenhuis werd 
geconstateerd dat hij kanker had. Drie weken later stierf Manders aan een 
hartaanval.

Bron Wikipedia

Dit album is met de grootste zorg gerestaureerd en/of samengesteld door DMA.
Alle eigen albums zijn opgenomen in WAV en bewerkt met de beste software, albums 
van anderen zijn indien nodig verder bewerkt o.a. tikken en ruis verwijderen, 
deze ongewenste geluiden zijn slijtage en horen m.i. niet thuis in de muziek.
Echter komen er door slijtage toch kleine foutjes voor.

Tracklist:

A1 Twee motten
A2 'r Zit een gat in m'n emmer (there's a hole in the bucket)
A3 Me auto
A4 Witte muizen
A5 Me bank in het bos
A6 Dorus sr.
A7 Me bolhoed op me ene oor (paris canaille)
A8 Dorus als zigeunerbaron
B1 De crocus en de hyacint
B2 De nachtwacht
B3 Figaro-parodie
B4 Mijn grote teen

Inc. covers

Met dank aan DMA (Dirk's Muziek Archief).