Post Description

Opzet:
De Jonge haalt zijn hoogbejaarde moeder op van het verzorgingstehuis en neemt haar mee naar de opening van een schilderijententoonstelling. Dat autoritje biedt de mogelijkheid om het over het cultuurbeleid en de zorg te hebben, met mooi ingebouwde uitstapjes naar het WK, het CDA-congres en kinderporno.

Grapdichtheid
De bulderlach komt nauwelijks voor. De wrange grappen, geestige formuleringen en absurdistische beelden die Freek oproept (zoals een berg rollators, en zijn moeder die blijft zitten als haar autokussentje wordt opgeblazen), zorgen er wel voor dat er vrijwel constant een grimlach op het gelaat blijft hangen. 

De Wim Kan-factor
In 1982 wilde Wim Kan het oudejaars-estafettestokje symbolisch doorgeven aan Freek de Jonge op het andere net. Daar zag Freek niets in. Anders dan Kan geeft Freek meer een filosofisch tijdsbeeld. Toch noemt hij dit keer wel wat meer namen. Maar ja, wat wil je met Camiel Eurlings en Geert Wilders.

Het slachtoffer
'Camiel Eurlings is helemaal in de kont van Maxime Verhagen gekropen: toen Maxime zijn mond opendeed was het hoofd van Camiel al te zien.'

Muzikaliteit
De interessantste muziek komt uit een drumcomputer, die bekende soundbites van het afgelopen jaar op ons afvuurt (Gijssen: Wir haben es nicht gewußt), met Freek als drummer/dirigent. Verrassend is ook het gospelslot met een, gedwongen door de bezuinigingen op cultuur, heel goedkoop koor.

Eindoordeel
Behoudt het overzicht, benadrukt wat van belang is: 
8-